Рӯзи Ғалаба - рамзи ҷасорат ва ифтихори миллӣ

Рӯзи 9 май дар таърихи инсоният ҳамчун санаи бузург ва тақдирсоз сабт шудааст. Ин рӯз - Рӯзи Ғалаба бар фашизм аст, ки хотираи абадии ҷасорат, фидокорӣ ва қурбониҳои миллионҳо инсонро дар қалбҳо зинда медорад. Барои халқи тоҷик низ ин сана аҳаммияти бузург дорад, зеро фарзандони ин сарзамин дар баробари дигар халқҳои Иттиҳоди Шуравӣ дар мубориза бар зидди душмани золим саҳми арзанда гузоштаанд.

Ҷанги Бузурги Ватанӣ яке аз сахттарин ва фоҷиабортарин ҷангҳо дар таърихи башарият буд. Ин ҷанг на танҳо сарҳадҳо, балки тақдири мардумонро тағйир дод. Аз Тоҷикистон ҳазорҳо ҷавонон ба майдони ҷанг рафта, бо шуҷоат ва мардонагӣ барои ҳифзи Ватан, озодӣ ва шарафи инсоният мубориза бурданд. Бисёре аз онҳо дигар ба хона барнагаштанд, вале номи онҳо ҳамчун қаҳрамонон дар таърих бо ҳарфҳои заррин сабт шудааст.

Ҳар як хонавода дар он солҳо дарди ҷудоӣ ва интизориро чашидааст. Модарон бо ашки чашм фарзандонро ба ҷанг гусел мекарданд, занон бо умеди бозгашт шавҳарони худро интизор мешуданд, кӯдакон бошад, бо орзуи дидани падарони худ ба воя мерасиданд. Аммо ин ҳама азобу ранҷ барои як ҳадафи муқаддас - сулҳ ва озодӣ таҳаммул карда мешуд.

Ғалаба осон ба даст наомадааст. Он бо хуни сарбозон, бо ашки модарон ва бо сабру таҳаммули мардум таъмин гардидааст. Сарбозони тоҷик дар набардҳо далерона меҷангиданд, дар ақибгоҳ бошад, мардум бо меҳнати шабонарӯзӣ майдони ҷангро бо озуқа ва лавозимот таъмин мекарданд. Ин ҳамбастагӣ ва иттиҳоди мардум сабаби асосии пирӯзӣ гардид.

Рӯзи Ғалаба барои мо танҳо як санаи таърихӣ нест, балки рамзи ваҳдат, иттиҳод ва муҳаббат ба Ватан аст. Ин рӯз моро водор месозад, ки ба гузашта назар андозем, аз қаҳрамониҳои гузаштагон сабақ гирем ва сулҳу оромиро қадр намоем. Зеро сулҳ неъмати бебаҳост, ки танҳо дар шароити он инсон метавонад оромона зиндагӣ кунад, таҳсил намояд ва ояндаи худро созад.

Имрӯз мо дар фазои сулҳу субот зиндагӣ мекунем ва ин оромӣ натиҷаи заҳмату ҷонбозиҳои онҳое мебошад, ки барои ҳифзи он ҷони худро дареғ надоштанд. Аз ин рӯ, эҳтироми хотираи онҳо қарзи виҷдонии ҳар як инсон аст. Мо бояд ҳамеша ба онҳо арҷ гузорем, аз корнамоиҳои онҳо ёд кунем ва ин анъанаро ба наслҳои оянда низ омӯзонем.

Насли ҷавон бояд дарк намояд, ки озодӣ ва сулҳ худ аз худ ба даст намеояд. Барои ҳифзи он доимо ҳушёрӣ, масъулият ва муҳаббат ба Ватан зарур аст. Қаҳрамонони ҷанг намунаи олии ватандӯстӣ ва садоқат мебошанд. Онҳо нишон доданд, ки барои дифои арзишҳои инсонӣ инсон метавонад аз ҳама чиз, ҳатто аз ҷони худ гузарад.

Ҳар сол таҷлили Рӯзи Ғалаба моро ба ҳам меорад. Мо ба пояи ёдгориҳо гул мегузорем, хотираи шаҳидонро гиромӣ медорем ва ба собиқадорони ҷанг изҳори миннатдорӣ мекунем. Ин лаҳзаҳо пур аз эҳсосот ва ифтихор мебошанд. Чашмони пур аз ашки шодӣ ва ғам, табассумҳои пур аз ёдҳо — ҳамаи ин нишон медиҳад, ки ин рӯз барои мардум чӣ қадар муҳим аст.

Бигзор, хотираи онҳое, ки барои сулҳ ва озодӣ ҷоннисорӣ карданд, ҳамеша зинда бошад. Бигзор, насли имрӯз ва фардо аз онҳо ибрат гирифта, Ватани худро дӯст дорад ва барои ободии он саҳм гузорад. Зеро танҳо бо иттиҳод ва ҳамдигарфаҳмӣ мо метавонем ояндаи дурахшонро бунёд намоем.

Рӯзи Ғалаба муборак бод! Бигзор сулҳу осоиштагӣ ҳамеша дар сарзамини мо пойдор бошад ва осмони Ватани азизамон ҳамеша софу беғубор бимонад.

Муродҷонов Х.М., Мутахассиси пешбари Маркази таблиғоти саводнокии молиявӣ ва бехатарии молиявии ДСРТ